mistakes..

სულ ფეთქავს, სულ, სულ..
არადა რატომ?
ცოტა ხნის წინ კარგად იყო..
ემორჩილებოდა პატრონს, რომელიც საჭმლის ჭამას აპირებდა..
ბოღმა..
ცრემლები თვალებზე..
და ისევ ფეთქავს..
ყველაფერი კარგადაა, ვინ თქვა უცხოპლანეტელები არ არსებობენო?
და ვინ მოიგონა, რომ რამის გადატანა არ შეუძლია..
ვინ მოიგონა რომ რამის ეშინია,
ვინ მოიგონა რომ ვერ გადაგიტანს..
ვინ მოიგონა რომ ვერ გადაგიტანა..

ისევ ბრუნავს..
წარსულიდან მომავალში და მომავლიდან წარსულში..
დროის მანქანა ისევ მოდაშია..
თქვენ გეკრძალებათ მისი გამოყენება, გასაჩივრება კანონს არ ექვემდებარება..

მშვიდი, აუთრთოლებელი, ურეაქციო..
მსუბუქი ნაპასი და "მკიდიხარ" გამომეტყველება..

"მამა, ააგდე არიოლ-რეშკა"
მე უფრო გიყვარვარ თუ ის?
თუმცა რაში მაინტერესებს..

პროგრესი, ზრდა შესამჩნევია..
აზრები იგივე..
ისევ ტყუილი..
"ისევ ვერ ვხვდები გავცივდი, თუ გავთბი.."
ღიმილი, სიცილი, აი, აქაც ტყუილი..
სითბო, მაინც ტყუილი..
სიცივე დიდი ტყუილი..

ჩვენ დავქოქავთ გრძნობებს საპირისპირო მიმართულებით..
დავაწყობთ სიმაღლის მიხედვით არყის ბოთლებს
და გავმსჭვალავთ ფილტვებს ფასის შესაბამისად..
უარს ვიტყვით ჯანსაღ ცხოვრებაზე და ბევრს ვიცინებთ სხვების ბედნიერებაზე..

ეს იყო ორიოდე სიტყვა ჩვენი ცხოვრების შესახებ..
ორიოდე ტყუილი და პატარა სიმართლე..

და ის რომ ფეთქავს?
ჩვენ მარტო არ ვართ, არ გვაქვს უფლება მხოლოდ ჩვემნზე ვისაუბროთ..
ის ფეთქავს ისევ გამალებით..

ჩვენ მარტო არ ვართ, ჩვენ შორის ერთი ფეთქავს და არა ორი..
1 იმიტომ, რომ მე უკვე გადავცყვიტე ვაჩუქო მეორეს ჩემი ეპითეტი..

ფეთქავს ერთი გული და იზრდება მეორე ქვა..